Anesthesie

Algemene anesthesie of narcose is een kunstmatige slaap om je bewusteloos en ongevoelig voor pijn te maken. Hiervoor gebruikt men medicatie, toegediend via een infuus (een ader) of via een masker dat op het gezicht wordt aangebracht. Hierna worden krachtige pijnstillers en eventueel spierontspanners toegediend waarna de ademwegen vrijgehouden worden en de ademhaling gecontroleerd. Bij sommige ingrepen wordt een buisje in de luchtpijp gebracht en verbonden met een beademingstoestel waarmee je tijdens de operatie voldoende zuurstof en eventueel ook slaapgassen toegediend krijgt.

Tijdens de operatie waakt de anesthesist over de diepte van de slaap, de ademhaling, hartslag, lichaamstemperatuur, bloedverlies, enz… De medicatie en slaapgassen worden aangepast waar nodig om jou zo veilig mogelijk doorheen de operatie te loodsen.

Sedatie is een ‘lichtere’ vorm van kunstmatige slaap. Hierbij wordt de ademhaling bewaakt, maar niet overgenomen door een beademingstoestel. De zuurstof wordt toegediend via een zuurstofmasker en de verdoving wordt zeer nauwkeurig toegediend waardoor een onaangenaam onderzoek (bv maag- of darmonderzoek) of kleine ingreep zonder ongemakken kan doorgaan.

Regionale anesthesie is een vorm waarbij de plaats van de ingreep pijnvrij wordt gemaakt door de signalen van een zenuw uit te schakelen. Dit gaat vaak gepaard met een tijdelijk kracht- en functieverlies van de verdoofde zone. Deze vorm van anesthesie kan mogelijk gemaakt worden door een perifeer zenuwblock of een centraal zenuwblock waarbij een verdovingsmiddel wordt ingespoten rond de zenuwen. Deze vorm van anesthesie is enkel mogelijk voor die gebieden waarin de zenuwen gemakkelijk te vinden en te blokkeren zijn en altijd in overleg met de anesthesist. Tijdens de operatie kan je bij bewustzijn blijven of een licht slaapmiddel vragen. We bieden ook een tablet met hoofdtelefoon aan indien de ingreep het toelaat.

• Perifeer zenuwblock: uitschakelen van de zenuwsignalen naar een ledemaat (of een deel ervan). Hierbij wordt verdovingsmiddel ingespoten rond de zenuwen die naar het te opereren lidmaat lopen. Het lidmaat wordt bijgevolg zwaar en voelt verdoofd aan met vaak een geassocieerd tijdelijk krachtverlies. Afhankelijk van het gebruikte product varieert dat van enkele uren tot 1 dag. Tijdens de ingreep kan er bijkomend narcose of sedatie voorzien worden.
  Wanneer het lichaamsdeel weer ‘wakker’ wordt, gaat dat vaak gepaard met tintelingen. Wees gerust, dat is normaal, bij sommige patiënten houdt dit dagen tot weken aan en verdwijnt bij de overgrote meerderheid van de patiënten spontaan. Hou er rekening mee dat je geen controle zal hebben over dit verdoofde lichaamsdeel, wees dus voorzichtig. 
• Spinale verdoving: uitschakelen van de zenuwsignalen van de onderste lichaamshelft. Dit voor ingrepen onder de navel. Met een fijne naald wordt ter hoogte van de lenden tussen de ruggenwervels geprikt, dit in liggende of zittende houding, waarna een verdovingsmiddel wordt ingespoten in het vocht dat zich rond het ruggenmerg bevindt. Hierdoor wordt een zwaartegevoel en gevoelloosheid in beide benen ervaren.
• Epidurale verdoving is een gelijkaardige ruggenprik, maar het verdovingsmiddel wordt net buiten het ruggenmerg ingespoten. Bijgevolg treedt het effect van de verdoving pas later op (ongeveer 15 minuten). Deze techniek wordt ook gebruikt voor grote ingrepen aan de borstkas of buik waarbij een katheter (zeer dun buisje) wordt geplaatst in combinatie met algemene verdoving. Na de ingreep wordt dan een pijnpomp verbonden aan de katheter. Op die manier kunnen de zenuwen van de borstkas, buik of benen verdoofd worden tot zelfs een paar dagen na de operatie.