Dwangmaatregelen

In bepaalde medische diensten en verpleegeenheden is het soms nodig om bepaalde dwangmaatregelen te nemen om de patiënt, medepatiënten of het verzorgend personeel te beschermen. Dit kan gaan om isolatie, fixatie of dwangmedicatie. Voor meer informatie over het betreffende beleid en de geldende procedures, gelieve contact op te nemen met de behandelende arts, die dit met u zal bespreken.

  • Isolatie

Wanneer patiënten een gevaar betekenen voor zichzelf of anderen kan op basis van de wet betreffende de bescherming van de persoon met geestesziekte (BS 27/7/1990) beslist worden om over te gaan tot afzondering in een isolatieruimte. Ons ziekenhuis beschikt enkel op gespecialiseerde diensten over deze specifiek ingerichte ruimten. Deze isolatiekamers staan onder continu toezicht en binnen deze kamer wordt de vrijheid beperkt naargelang de toestand van de patiënt.

Er zal pas overgegaan worden tot isolatie na het overleg met en goedkeuring van de psychiater. De duur van de isolatie wordt steeds zo kort mogelijk gehouden. Dagelijks wordt de noodzaak geëvalueerd en worden de beslissing en de observaties zorgvuldig genoteerd in het verpleegdossier. Patiënt en familie worden ingelicht en geïnformeerd rond de isolatie.

  • Fixatie

Wij streven naar een beleid waarin de vrijheid van de patiënt maximaal geborgd is.
Indien vrijheidsbeperking zich zou opdringen, gebeurt steeds eerst een grondige analyse van de situatie. Alle alternatieven worden overwogen en daar waar wenselijk en mogelijk toegepast. Alleen wanneer alle alternatieven zijn uitgeput, worden vrijheidsbeperkende maatregelen toegepast bij patiënten.

De beslissing om tot vrijheidsbeperking over te gaan is altijd tijdelijk. Vrijheidsbeperking kan nooit een actie zijn van een zorgverlener alleen. Het voorstel tot vrijheidsbeperking gebeurt in multidisciplinair team en samen met de behandelende arts. Dit voorstel wordt voorgelegd aan de patiënt en/of zijn familie en zij moeten hun akkoord hierover geven. Een kort verslag van dit overleg en de toestemming van de patiënt en/of familie is terug te vinden in het patiëntendossier.

Wanneer iemand gefixeerd wordt, evalueren wij dagelijks met het hele team of, en hoe lang, zo’n fixatiemaatregel nodig is. Bovendien wordt het toezicht op de patiënt verhoogd en proberen we waar mogelijk compenserende maatregelen toe te passen.

Bij het toepassen van ons beleid rond vrijheidsbeperkende maatregelen hebben we steeds de beste zorg voor onze patiënten voor ogen. Met waarborg op het zelfbeschikkingsrecht, de waardigheid en privacy van de patiënt in het achterhoofd.

  • Dwangmedicatie

Bij patiënten die een gevaar voor zichzelf of anderen zijn, kan medicatie onder dwang toegediend worden ter bescherming van de patiënt of de omgeving. Dit gebeurt steeds in overleg met het begeleidende team  en op voorschrift van de arts. De toediening van de medicatie en de observaties worden daarna in het patiëntendossier genoteerd en familie wordt ingelicht en geïnformeerd.